Παντελής Τουτουντζής: Όταν είπα στον αδελφό μου ότι είμαι γκέι, μου είπε «αν οι γονείς δεν σε αποδεχτούν θα σε πάρω και θα φύγουμε»

Παντελής Τουτουντζής: Όταν είπα στον αδελφό μου ότι είμαι γκέι, μου είπε «αν οι γονείς δεν σε αποδεχτούν θα σε πάρω και θα φύγουμε»

«Θα δουλέψω εγώ για να μπορέσεις να κάνει ό, τι θέλεις», μου είπε και το εννοούσε, περιέγραψε ο make-up artist

Ο Παντελής Τουτουντζής μίλησε για την απόφασή του να αποκαλύψει σε νεαρή ηλικία τον σεξουαλικό του προσανατολισμό στην οικογένειά του.

Ο γνωστός make-up artist περιέγραψε τα ψυχοσωματικά που αντιμετώπιζε καθώς έκρυβε με την αληθινή του ταυτότητα και διηγήθηκε τον τρόπο που το εκμυστηρεύτηκε στους γονείς του και τη διαρκή συμπαράσταση που είχε από τον αδελφό του.

Ειδικότερα, στη συνέντευξή του στο περιοδικό «ΟΚ!», ο Παντελής Τουτουντζής εξομολογήθηκε: «Κάποια στιγμή τα ψυχοσωματικά μου κορυφώθηκαν. Το σύστημα μου πάλευε να μην κρύψω τον πραγματικό μου εαυτό. Αυτή ήταν η μεγάλη μου μάχη. Αποφάσισα να ζω με αλήθεια στη ζωή μου. Τότε μίλησα στον αδελφό μου, τον Θανάση, που είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος. Τον φωνάζουμε Νάσο, όπως και τον σύντροφο μου. Ήταν ο πρώτος που το έμαθε από την οικογένεια μας. Του μίλησα όταν τελείωνα το δημοτικό».

Εν συνεχεία, αφηγήθηκε τη στιγμή της αποκάλυψης στους γονείς του: «Ο αδελφός μου, μόλις το άκουσε, με πήρε αγκαλιά και μου είπε: “Είμαι μαζί σου. Στους γονείς θα το πούμε μαζί. Και αν δεν σε αποδεχθούν, θα σε πάρω και θα φύγουμε. Θα δουλέψω εγώ για να μπορέσεις να κάνει ό,τι θέλεις”. Και το εννοούσε. Τότε ένιωσα πρώτη φορά την καρδιά μου να μαλακώνει. Ήταν σαν να με πήρε κάποιος από τον πόλεμο, με έβαλε σε μια σκηνή και περιποιήθηκε τα τραύματα μου. Πριν από όλα αυτά, η καρδιά μου ήταν σαν πέτρα. Το είπε εκείνος στους γονείς μας την ώρα του φαγητού. “Θέλουμε να σας πούμε κάτι, ο μικρός είναι γκέι”. Ο πατέρας μου, μόλις το άκουσε, ζήτησε λίγο χρόνο και βγήκε από το σπίτι. “Που θα πάει; Τι θα κάνει;”, αναρωτήθηκα».

Και συνέχισε: «Αναλάμβανα μεγάλη ευθύνη που δεν αναλογούσε σε εκείνη την ηλικία. Τελικά επέστρεψε μετά από λίγο και το συζήτησαν με την μητέρα μου μόνοι τους. Τους βγάζω το καπέλο. Απευθύνθηκαν σε κοινωνική λειτουργό και ζήτησαν βοήθεια. “Μπορώ να κάνω κάτι;”, τη ρώτησε ο μπαμπάς μου. “Ναι, να τον αγαπάτε”, του απάντησε. “Δεσμεύομαι ότι αυτό θα κάνω”, είπε εκείνος. Δεν ήθελα να είμαι ένα παιδί που θα κρύβεται. Ένιωθα ότι αν δεν ξέρει η μάνα σου και ο πατέρας σου ποιος είσαι, πού πας, πώς θα παλέψεις για όλα τα υπόλοιπα που έρχονται μετά από αυτό;».